Kronika Abstraktów

Psychon 2016

Psychon 2017

    Związek czynników osobowościowych, tożsamościowych i motywacyjnych z częstym i kompulsyjnym korzystaniem z Facebooka
        Leszek Chmara
            Korzystanie z Facebooka jest nie tylko wypadkową szeregu zmiennych osobowościowych i motywacji ich użytkowników, ale też taka forma aktywności wpływa zwrotnie na zachowanie oraz dobrostan tej społeczności internetowej. Może ono stanowić jednak przyczynę wielu zagrożeń, szczególnie, jeżeli użytkowane jest w nadmiernym stopniu.

            Narcyzm i mechanizmy obronne u osób uzależnionych od substancji psychoaktywnych
                Marta Habrzyk, Anna Kasprzak, Magdalena Szklarska, Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy
                    Nasze wystąpienie porusza problematykę narcyzmu oraz mechanizmów obronnych w grupie osób uzależnionych od substancji psychoaktywnych. Grupę badanych stanowiły trzydzieści cztery osoby uzależnione od substancji psychoaktywnych w różnym wieku i z różnych wykształceniem. Dla porównania zebraliśmy równoliczną, odpowiadającą demograficznie grupę kontrolną. Badani zostali poproszeni o wypełnienie trzech kwestionariuszy – Mechanizmów Obronnych DSQ 40, NPI oraz HSNS. Zebrane wyniki zostały poddane analizie statystycznej w programie Statistica. Celem przeprowadzonych przez nas badań było sprawdzenie, czy istnieją różnice w zakresie narcyzmu i mechanizmów obronnych między osobami uzależnionymi od substancji psychoaktywnych i osobami nieuzależnionymi. Ponadto, chciałyśmy sprawdzić, czy długość uzależnienia i abstynencji wiąże się w jakikolwiek sposób z cechami narcystycznymi oraz z mechanizmami stosowanymi przez osoby uzależnione. Analiza wyników pokazała, że osoby uzależnione różnią się od nieuzależnionych pod względem narcyzmu ukrytego (kohutowskiego), nie wykazano za to istotnych statystycznie różnic w aspekcie narcyzmu jawnego (kernbergowskiego). Wykazano również różnicę w stosowaniu mechanizmów obronnych – osoby uzależnione zauważalnie częściej stosują neurotyczne mechanizmy niż osoby nieuzależnione. Analiza korelacji nie wykazała istotnych statystycznie zależności pomiędzy długością uzależnienia a narcyzmem oraz stosowaniem mechanizmów obronnych. Uzyskane wyniki zdają się potwierdzać hipotezę o wtórności uzależnienia wobec pierwotnych zaburzeń psychicznych.

                    Organizacja osobowości u osób uzależnionych od alkoholu i narkotyków
                        Maja Kotlińska, Karolina Mudło, Marta Rokita, Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy
                            Celem wystąpienia było przedstawienie wyników badania traktującego o organizacji osobowości u osób uzależnionych od alkoholu i narkotyków. Nasze badania miały sprawdzić, czy istnieją różnice w zakresie organizacji osobowości między osobami uzależnionymi a osobami bez uzależnienia. Badania ilościowe wśród osób uzależnionych prowadzone były od listopada 2015 roku do końca kwietnia 2016 roku w Bydgoszczy. Równocześnie z różnych miast Polski celowo dobierano grupę porównawczą (pod względem płci i wieku, a także próbowano kontrolować zgodność wykształcenia oraz posiadania uzależnionego rodzica). W badaniu wykorzystano Wielowymiarowy Kwestionariusz Tożsamości (WKT) A. Pilarskiej oraz Inwentarz Organizacji Osobowości (IOO) J. F. Clarkina, P. A. Foelscha i O. F. Kernberga. Analiza wyników pozwoliła stwierdzić, że grupy różnią się istotnie pod względem organizacji osobowości. W analizie badania dotyczącego kwestii tożsamości także stwierdzono istotne różnice pomiędzy badanymi grupami.

                            Walidacja Skali Uzależnienia od Facebooka (the Bergen Facebook Addiction Scale) autorstwa Andreassen, Torsheima, Brunborga i Pallesen wśród polskich uczniów i studentów
                                Julia Maria Balcerowska, Adriana Biernatowska, Piotr Bereznowski, Uniwersytet Gdański
                                    Wprowadzenie: Rosnące zainteresowanie badaczy portalami społecznościowymi, takimi jak Facebook, związane jest między innymi z ryzykiem uzależnienia wśród osób intensywnie z nich korzystających. Tworzenie trafnych i rzetelnych narzędzi w celu badania nowych typów uzależnień, w tym uzależnień od nowoczesnych technologii, staje się wyzwaniem dla współczesnych badaczy. Celem badania była walidacja Skali Uzależnienia od Facebooka (the Bergen Facebook Addiction Scale) autorstwa Andreassen, Torsheima, Brunborga i Pallesen na próbie polskiej. Charakterystyka próby i metody: Badanie przeprowadzono na 275 studentach i uczniach: 197 kobiet (71,6%), 75 mężczyzn (27,3%), 3 osoby (1,1%) nie podały płci, o średniej wieku M = 21,31 (SD = 4,13). Kwestionariusz był wypełniany w formie papierowej (52,4%) oraz elektronicznej (47,6%). Badani wypełnili Skalę Uzależnienia od Facebooka (BFAS) i Kwestionariusz Intensywności Użytkowania Facebooka (KIUF). Zebrano również dane demograficzne i dane dotyczące aktywności na Facebooku.

                                    Wybrane korelaty pamięci prospektywnej osób chorych na SM
                                        Joanna Skaruz, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie
                                            Dotychczas przeprowadzono niewiele analiz dotyczących pamięci prospektywnej (prospective memory, PM) u osób chorych na stwardnienie rozsiane (SM). Brak jest też doniesień o tym czy i jakie czynniki modyfikują stan PM chorych. Dlatego też celem badania jest udzielenie odpowiedzi na następujące pytania badawcze: Czy osoby z SM różnią się poziomem PM od osób zdrowych? Czy istnieją korelacje pomiędzy PM a zmiennymi takimi jak: wiek, miejsce zamieszkania, wykształcenie, poziom funkcji poznawczych, pamięć operacyjna, subiektywna ocena PM, poziom nasilenia depresji u każdej z grup? Czy istnieją korelacje PM ze zmiennymi klinicznymi takimi jak: postać choroby, wiek zachorowania, czas choroby w grupie osób z SM? Przebadano 20 osób z SM w wieku 37-69 lat (M=52,2,SD=8,43) oraz 20 osób zdrowych w wieku 37-70 lat (M=51,95,SD=8,59) stanowiących grupę kontrolną. Grupy różniły się istotnie poziomem pamięci prospektywnej. Osoby z SM osiągały istotnie niższe wyniki zarówno w zadaniach z kontekstem czasowym jak i zdarzeniowym. U osób z SM stan PM korelował z poziomem funkcji poznawczych oraz stanem pamięci operacyjnej. Zależności te obserwowano zarówno w zadaniach z kontekstem czasowym jak i zdarzeniowym. Wybiórczo obserwowano także istotne korelacje PM z postacią choroby oraz poziomem nasilenia depresji. W grupie kontrolnej natomiast istotne okazały się zależności pomiędzy PM i zmiennymi osobniczymi tj. wiekiem, m. zamieszkania i wykształceniem.

                                            Czy narcyz może być nieśmiały?
                                                Maria Magdalena Kwiatkowska, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie
                                                    Powszechnie narcyz jawi się jako osoba skoncentrowana na sobie, pewna siebie, z rysem wyższościowym i wielkościowym, co w żaden sposób nie jest kojarzone z nieśmiałością. W literaturze funkcjonują jednak dwa typy narcyzmu – jeden odpowiadający powszechnemu rozumieniu – opisywany jako narcyzm wielkościowy, drugi zaś – związany jest z niską samooceną, nadwrażliwością, depresyjnością, wrogością, jak również z nieśmiałością – opisywany jako narcyzm podatny na zranienie (Wink, 1991). W badaniu przeprowadzonym z wykorzystaniem internetowej platformy badawczej udział wzięło 314 osób w wieku 16-35 lat. Do rekrutacji uczestników zastosowano metodę kuli śnieżnej – bezpośrednie hiperłącze do badania zostało udostępnione na forach internetowych i portalach społecznościowych celem dotarcia do szerokiego i zróżnicowanego grona odbiorców. W celu weryfikacji hipotezy, czy narcyz może być nieśmiały, osobom badanym podano zestaw narzędzi samoopisowych: Kwestionariusz narcystycznego podziwu i rywalizacji (NARQ; Back i wsp., 2013; polska adaptacja: Rogoza, Rogoza, Wyszyńska, 2016), Skalę narcyzmu podatnego na zranienie (HSNS; Hendin, Cheek, 1997) oraz Zrewidowaną skalę nieśmiałości Cheeka i Bussa (RCBS; Cheek, Buss, 1981; polska adaptacja: Kwiatkowska, Kwiatkowska, Rogoza, 2016). W wyniku analiz odnotowano szereg korelacji z nieśmiałością: silną negatywną z narcystycznym podziwem, słabą pozytywną z narcystyczną rywalizacją oraz silną pozytywną z narcyzmem podatnym na zranienie. Wyniki badań potwierdziły hipotezę, że narcyz może być nieśmiały – dotyczy to jednak specyficznego typu narcyzmu, tego podatnego na zranienie, który na kontinuum nieśmiałości znajduje się w opozycji do narcystycznego podziwu. Wyniki te mogą być pomocne diagnostom i terapeutom pracującym z wrażliwymi narcyzami – specjaliści mogliby wzbogacić proces terapeutyczny także o elementy treningu mającego na celu „oswoić” nieśmiałość utrudniającą codzienne funkcjonowanie.

                                                    Jaką strukturę osobowości ma narcyz?
                                                        Katarzyna Kwiatkowska, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie
                                                            „Czy można lubić kogoś, kto jest nieempatyczny, nieugodowy, chłodny, wykorzystujący innych, arogancki, zaabsorbowany sobą i przeczulony na własnym punkcie?” (Czarna, 2011, s. 129). W literaturze od dawna obecne jest zagadnienie narcyzmu, tworzone były i są rozmaite modele oraz narzędzia je weryfikujące. Model narcystycznego podziwu i rywalizacji nie jest jeszcze dość rozpowszechniony na polskim gruncie, lecz wydaje się być obiecujący, zwłaszcza ze względu na możliwość empirycznej weryfikacji modelu przy wykorzystaniu rzetelnego i trafnego narzędzia jakim jest Kwestionariusz narcystycznego podziwu i rywalizacji (NARQ; Back i wsp., 2013; polska adaptacja: Rogoza i in., 2016). Rozróżnienie adaptacyjnego i nieadaptacyjnego oblicza narcyzmu wielkościowego szczególnie zachęca do sprawdzenia struktury osobowości narcyza. Charakterystyczne dążenie do wyjątkowości i utrzymanie wielkościowego obrazu siebie zachęcają do poznania struktury osobowości w modelu Wielkiej Piątki u osób o cechach narcystycznych. Czy istnieją różnice w strukturze cech, gdy odnosimy się do modelu narcystycznego podziwu i rywalizacji? W badaniu przeprowadzonym z wykorzystaniem internetowej platformy udział wzięło 314 osób w wieku 16-35 lat. W celu sprawdzenia struktury cech osobowości osoby o cechach narcystycznych wykorzystano zestaw narzędzi m. in.: Big Five Inventory-15 (Lang, John, Ludtke, Schupp, Wagner, 2011) i Kwestionariusz narcystycznego podziwu i rywalizacji (NARQ; Back i wsp., 2013; polska adaptacja: Rogoza i in., 2016). W wyniku przeglądu literatury i analiz zebranych danych wyodrębniono struktury osobowości i korelacje cech osobowości z narcystycznym podziwem oraz narcystyczną rywalizacją. W wyniku badań zweryfikowano hipotezę: czy narcyz jest: nieugodowym ekstrawertykiem, otwartym na doświadczenia, niesumiennym i neurotycznym? Wyniki mogą być ciekawą podstawą do dalszych badaniach nad narcyzmem.

                                                            Umiejscowienie kontroli zdrowia, poczucie własnej skuteczności i poziom lęku a motywacja do udziału w rehabilitacji u kobiet po mastektomii.
                                                                Kamila Adamczyk, Uniwersytet Medyczny w Łodzi
                                                                    Wstęp: Rak piersi to jeden z najczęściej występujących nowotworów wśród kobiet w Polsce. Podstawową metodą jego leczenia jest wykonanie zabiegu mastektomii. Zarówno z samą chorobą, jak i z operacją wiąże się szereg ich psychicznych następstw. Celem badań była psychologiczna ocena przekonań dotyczących kontroli zdrowia, skuteczności radzenia sobie w trudnych sytuacjach oraz ocena poziomu lęku u kobiet po mastektomii. Badania opisują również związek powyższych czynników z chęcią podejmowania rehabilitacji wśród pań po amputacji piersi. Metody: Badaniom poddano grupę 63 kobiet po zabiegu mastektomii w wieku od 39 do 86 lat zgromadzonych w Stowarzyszeniach Amazonek. Badanie zostało przeprowadzone w oparciu o kwestionariusz własny (24 pytania) odnoszący się do aktywności fizycznej, przekonań dotyczących motywacji do rehabilitacji oraz samooceny. Prócz ankiety własnej wykorzystano Wielowymiarową Skalę Umiejscowienia Kontroli Zdrowia (MHLC), Skalę Uogólnionej Własnej Skuteczności (GSES) oraz Kwestionariusz Samooceny (STAI). Wyniki: Wewnętrzne umiejscowienie kontroli zdrowia wykazuje dodatnie korelacje z przekonaniem dotyczącym udziału w rehabilitacji (od p=0,003 do p=0,050). Jednocześnie z badań wynika istotna statystycznie zależność między poczuciem własnej skuteczności, a zachowaniem kobiet w przypadku napotykania trudności z rehabilitacją (p=0,004). Poczucie własnej skuteczności wykazuje też ujemną korelację ze stanem odczuwanego lęku (p=0,001). Wnioski: Wysoki stan wewnętrznego umiejscowienia kontroli zdrowia istotnie podnosi poziom motywacji do rehabilitacji u badanych. Panie po amputacji piersi reprezentujące wysoki poziom poczucia własnej skuteczności wykazują niższy poziom stanu lęku oraz mniejsze ryzyko rezygnacji z rehabilitacji. Badane odczuwają wewnętrzną potrzebę udziału w zabiegach fizjoterapeutycznych. Amazonki pozytywnie oceniają zadowolenie z własnego życia, jak i swój wygląd, twierdząc, że choroba nie miała na tą ocenę większego wpływu.

                                                                    Kreatywność nauczania w obliczu wyzwań neurodydaktyki
                                                                        Ewa Bensz-Smagała, Uniwersytet SWPS
                                                                            Referat dotyczy analizy neurobiologicznych podstaw postawy twórczej nauczycieli edukacji wczesnoszkolnej oraz studentów pedagogiki. Wyniki badań, które zostaną zaprezentowane, mają odpowiedzieć na pytanie: Jaki jest poziom twórczości obu grup badanych, tj. nauczycieli edukacji wczesnoszkolnej oraz studentów przygotowujących się do zawodu nauczyciela klas młodszych, oraz jaki to ma wpływ na efektywność nauczania przy wykorzystaniu metod kreatywnych? Diagnozowana była osobowość twórcza i myślenie twórcze w kontekście nauczania dzieci. Zmiennymi wyjaśnianymi (zależnymi) są: postawa twórcza i myślenie twórcze. Z kolei zmiennymi wyjaśniającymi (niezależnymi) są: wiek badanych, płeć, staż pracy, rok studiów, miejsce zamieszkania, stopień awansu zawodowego nauczycieli, rodzaj placówki edukacyjnej. Zastosowana została metoda pomiaru kreatywności za pomocą: Kwestionariusza Twórczego Zachowania (KANH) S. Popka oraz Rysunkowego Testu Twórczego Myślenia (TCT-DP) K.K. Urbana, H.G. Jellena. Wyniki z obu grup zostały porównane i przeanalizowane. Obszar badawczy obejmuje rozważania nad neurobiologicznymi uwarunkowaniami postawy twórczej. Praca stanowi próbę przyjrzenia się i przeanalizowania postawy kreatywnej i myślenia twórczego nauczyciela i studenta a także zdiagnozowania braków czy przeszkód w pracy dydaktycznej, ich biologicznego podłoża i korelatów anatomicznych.

                                                                            Nadużywanie leków przeciwbólowych i innych dostępnych bez recepty przez młodzież gimnazjalną
                                                                                Magdalena Jurek, Dominika Raźniewska, Klaudia Tylec, Uniwersytet Medyczny w Łodzi
                                                                                    Wstęp: Leki dostępne bez recepty (OTC drugs) to jedna z najbardziej rozpowszechnionych grup leków w Polsce. Wynika to głównie z faktu, iż większość ludzi jest przekonana o ich nieszkodliwości. Co więcej, tego typu leki są dostępne nie tylko w aptece, ale także w każdym sklepie, a nawet na stacji benzynowej, co sugeruje ludziom ich pełne bezpieczeństwo. Zjawisko nadużywania tego typu preparatów jest bardzo powszechne wśród młodych ludzi, którzy często zażywają takie leki bez nadzoru. Celem naszego badania było określenie skali problemu nadużywania leków dostępnych bez recepty wśród młodzieży gimnazjalnej z trzech polskich województw oraz ocena ich wiedzy na temat tych preparatów. Metody: Autorską ankietę przeprowadzono wśród 1050 uczniów gimnazjów w trzech polskich województwach – łódzkim, opolskim i podkarpackim. Kwestionariusz składał się z 17 pytań dotyczących częstotliwości i rodzaju zażywanych przez nich leków, celu użytkowania i sposobu nabycia danego preparatu. Sprawdzono również wiedzę młodzieży dotyczącą skutków ubocznych, możliwość uzależnienia, a także jak bardzo powszechnym zjawiskiem jest ich zdaniem nadużywanie leków dostępnych bez recepty przez ich rówieśników. Wyniki: W badaniu wzięło udział 558 dziewcząt i 492 chłopców z wielu polskich gimnazjów. Do zażywania tego typu leków w tygodniu poprzedzającym badanie przyznało się 54% ankietowanych w województwie podkarpackim, w 51,71% w łódzkiem i 42,29% w opolskiem. Jednocześnie 22,29% uczniów z województwa podkarpackiego, 31,43% łódzkiego i 28,29% opolskiego zadeklarowało zażywanie tych preparatów regularnie – jedną lub więcej dawek leku tygodniowo. Zarówno dziewczęta, jak i chłopcy najczęściej pozyskiwali te leki z zasobów apteczek domowych. Wnioski: Leki dostępne bez recepty są bardzo popularne wśród młodzieży i istnieje realne ryzyko zażywania zbyt dużych dawek tych preparatów, co wiąże się z niebezpieczeństwem dotyczącym wpływu leków na organizm młodego człowieka oraz łatwości uzależnienia.

                                                                                    Młodzi Polacy a choroba nowotworowa - przekonania oraz zachowania zdrowotne.
                                                                                        Nadia Majewicz, Uniwersytet Warszawski
                                                                                            Nowotwór to jedna z najpowszechniejszych chorób naszego wieku. Wystąpienie choroby nowotworowej w bliskiej rodzinie może mieć znaczący wpływ na przekonania na temat choroby, jak również na zachowania zdrowotne. Badanie zostało przeprowadzone na grupie młodych osób - uczniach liceum oraz studentach. Zastosowano kwestionariusz Zachowań Zdrowotnych IZZ oraz ankietę dotyczącą przekonań na temat choroby nowotworowej. Wyniki pozwoliły na wyróżnienie błędnych przekonań na temat raka u badanych oraz znalezienie związku pomiędzy doświadczeniem choroby nowotworowej w bliskiej rodzinie a wykazywanymi zachowaniami zdrowotnymi. Wyniki pokazują również, że przekonania młodych Polaków na temat choroby nowotworowej znaczącą różnią się od wiedzy naukowej, jaką mamy na temat tej choroby. Wyniki badań pokazały również, iż osoby z doświadczeniem choroby nowotworowej w rodzinie deklarują mniej zachowań zdrowotnych niż osoby bez takiego doświadczenia. Badanie może pozwolić na ukazanie niektórych aspektów rozumienia choroby nowotworowej u młodych Polaków.

                                                                                            „Mali dorośli” – parentyfikacja w kontekście relacji z rodzeństwem.
                                                                                                Judyta Borchet, Aleksandra Lewandowska-Walter. Uniwersytet Gdański
                                                                                                    Parentyfikacja jest dysfunkcją podziału ról w rodzinie, która objawia się odwróceniem hierarchii w systemie i cechuje się tym, że dziecko przejawia właściwe dorosłym role oraz wypełnia przypisane rodzicom obowiązki domowe (Hooper, Doehler, Hannah, 2011; Schier, 2014). Adresatem działań dziecka mogą być jego rodzice i/lub rodzeństwo. W sytuacji parentyfikacji, dziecko, zamiast być darzone troską i opieką, samo musi ją w formie emocjonalnej i/lub instrumentalnej zapewniać członkom swojej rodziny. W badaniu udział wzięli późni adolescenci (N = 218; wiek: M = 21,37 , SD = 2,49). Do pomiaru natężenia parentyfikacji wykorzystano pierwszą, polską eksperymentalną wersję narzędzia Parentification Inventory (PI) Hooper - Kwestionariusz Parentyfikacji (Borchet, Lewandowska-Walter, 2015). Narządzie to bada nasilenie parentyfikacji skierowanej na rodziców, rodzeństwo oraz postrzegane korzyści z parentyfikacji. Kwestionariusz Relacji z Rodzeństwem (KRzR) posłużył do oceny spójności, komunikacji i rywalizacji w obrębie podsystemu dzieci (Lewandowska-Walter, Połomski, 2016). Siostry okazały się być bardziej obciążone sprawowaniem nadmiernej troski nad rodzeństwem niż bracia. Może to się wiązać z realizowaniem przez kobiety od najmłodszych lat oczekiwanej, bo kulturowo przypisanej roli opiekunki. Dodatkowo, ze wzrostem liczby rodzeństwa wzrasta także nasilenie postrzeganych korzyści parentyfikacji, co wydaje się być ciekawym wynikiem. Być może związek ten jest spowodowane tym, że w dzieciństwie osoby, posiadające kilkoro rodzeństwa dzieliły pomiędzy siebie obowiązki, co odciążało je, a jednocześnie doświadczenie współpracy budowało w nich ważne umiejętności społeczne. Wyniki analiz wskazały także na istotne związki wymiarów relacji z rodzeństwem z charakterystykami parentyfikacji. Wyniki badań wskazują nowe ścieżki w obszarze badań nad parentyfikacją, a uzyskana wiedza może stanowić zasób przydatny podczas pracy terapeutycznej z rodzinami.

                                                                                                    Jakość życia w aspekcie seksualnym oraz oczekiwania dotyczące rehabilitacji seksualnej u osób z reumatoidalnym zapaleniem stawów i chorobą zwyrodnieniową stawów
                                                                                                        Rafał Owsianik, Uniwersytet Medyczny w Łodzi
                                                                                                            Życie seksualne człowieka jest jednym z podstawowych elementów wpływających  na QoL. Choroby reumatyczne takie jak RA i OA wpływają negatywnie na funkcjonowania człowieka. Celem pracy było sprawdzenie oddziaływania RA i OA na satysfakcje z życia oraz zbadanie ich wpływu na sferę seksualną, zbadanie oczekiwań pacjentów dotyczących roli personelu medycznego w procesie rehabilitacji seksualnej  oraz określenie poglądów grupy badanej dotyczących samego procesu rehabilitacji seksualnej. Grupa badana liczyła 56 pacjentów (w tym 47 kobiet;  34 z OA, 22 z RA). Średnia wieku wynosiła 58,7 lat, z czego 58,7 lat (OA) oraz 59 lat (RA). Badanie miało charakter ankietowy. W tym celu opracowana została ankieta własna składająca się z 42 pytań. W skład ankiety wchodziły następujące narzędzia: SWLS, fragment WHODAS 2.0 D4.5 dotyczący seksualności-, FLZ- Kwestionariusz Zadowolenia z Życia Fahrenberga i wsp. adaptacji Chodkiewicza, podskala dotyczący seksualności. Średni wynik FLZ dla osób cierpiących na RA w czasie trwania choroby zmieniał się od 36,7p w pierwszej dekadzie trwania jednostki chorobowej do 19p wśród najstarszej grupy. U osób chorych na OA zakres FLZ wynosił odpowiednio od 31,03p do 27,9p. Średni SWLS u osób cierpiących na RA wynosił od- 21p w najmłodsze grupie do 15,0p wśród osób powyżej drugiej dekady trwania jednostki chorobowej a wśród osób chorych na OA odpowiednio 21,4p do 14,5punktów. U ponad 93% badanych nie został poruszony temat ich możliwości seksualnych podczas terapii a tylko 10% słyszała o terminie rehabilitacji seksualnej. Osoby cierpiące na RA mogą charakteryzować się niższą samooceną jakości życia  oraz większymi ograniczeniami aktywności i uczestnictwa w aspekcie seksualnym  w porównaniu do OA. Zagadnienia dotyczące seksualności badanych pacjentów nie są standardowo poruszane w czasie terapii a elementy rehabilitacji seksualnej nie są włączone w postępowanie usprawniające pacjentów cierpiących na RA oraz OA.

                                                                                                            Popularyzacja zdrowego trybu życia a świadomość zagrożenia ortoreksją wśród studentów uniwersytetów medycznych
                                                                                                                Agata Mertka, Rafał Maciak, Uniwersytet Medyczny w Łodzi
                                                                                                                    Ortoreksja jest koncepcją na temat zaburzeń odżywiania, składa się na nią patologiczna obsesja na punkcie spożywania zdrowej żywności. Popularyzacja zdrowego trybu życia przez media może być przyczyną coraz częstszego występowania problemu wśród ludzi. Przebadaliśmy 200 osób w wieku 20-35 lat wykazujących aktywność fizyczną i interesujących się zdrowym żywieniem z UM. Badaniu poddało się 84% kobiet i 16% mężczyzn. 50% badanych uważa się za osoby stosujące zdrowy tryb życia.Wg kryteriów Bartmana wynik 4 lub więcej TAK uzyskało 41 % W wywiadzie aż 96% badanych podało że kiedykolwiek słyszało o zaburzeniach żywienia, 88% uważa że przesadna dbałość o jakość produktów żywieniowych może być objawem choroby, 72% spotkało osobę, którą można podejrzewać o stan chorobowy na tym tle, a tylko 54% słyszało o pojęciu ortoreksja. W raporcie zwróciliśmy uwagę na fakt iż w miesiącu lutym: najlepszym postem został post fit.pl z ilością polubieni 136614 Fanpage Ewa Chodakowska zajął 1 miejsce w kategorii Najbardziej angażujący fanpage oraz 5 miejsce w kategorii Najwięksi. W porównaniu branż na 2 miejscu jest Sport, a żywienie na 5 odnotowując wzrost o 16 pozycji. Wyniki przedstawione w pracy obrazują że prawie 90% (88%) badanych jest świadomych zagrożenia dotyczącego nowej jednostki chorobowej,a 60% z nich spotkało się z fachowym określeniem ortoreksja. Silna stymulacja social media sprawia jednak że ponad 60% jest zagrożonych zaburzeniami psychicznymi związanymi ze zdrowym stylem życia. Wykresy i diagramy przedstawione w pracy pokazują zależności pomiędzy mierzonymi parametrami w specyficznej populacji jaką są studenci Uniwersytetów Medycznych.

                                                                                                                    Praca z koniem jako sposób na poprawę funkcjonowania człowieka
                                                                                                                        Kinga Rucka, Uniwersytet Łódzki
                                                                                                                            Tematem mojego referatu jest wpływ obecności konia na samopoczucie człowieka. W swojej pracy pragnę przedstawić badania dr Ellen Kaye Gherke, które ukazują zależność między rytmem zatokowym serca (Heart Rate Variability) ludzi oraz koni. Używając HRV można dokonać pomiaru elektromagnetycznego, za pomocą którego serce wysyła neurologiczną informację do mózgu oraz innych części ciała. Zapis ten mówi nam co się dzieje z jednostką na poziomie emocjonalnym i fizycznym. Pomiar HRV jest bardzo wrażliwy na zmiany stanów emocjonalnych zarówno pozytywnych jak i negatywnych. Ponieważ serce może powodować zmiany ciśnienia krwi wpływając tym na zmianę fal mózgowych, ma wpływ na równoważenie hormonów stresu w organizmie. Podczas wspomnianego badania zarówno koń jak i człowiek mieli na sobie urządzenie do pomiaru HRV. Badanie wykazało, że konie dostosowują swój rytm zatokowy serca do rytmu drugiego konia bądź towarzyszącej mu osoby. Pozytywne emocje, stan wewnętrznego wyciszenia, równy rytm zatokowy człowieka przyciągał konia jak magnes. Natomiast w przypadku występowania zaburzeń w zapisie HRV u człowieka oraz podniesionego ciśnienia zwierzęta natychmiast starały się odizolować od jednostki. W przypadku braku takiej możliwości same stawały się nerwowe i pobudzone. Jednocześnie ludzi w towarzystwie koni rozluźniają się i czują większy spokój. Podczas mojego wystąpienia pragnę przedstawić pozytywne aspekty relacji człowieka z koniem oraz zaprezentować w jaki sposób można wykorzystać wnioski z przytoczonego badania w pracy psychologa. Dodatkowo pragnę wspomnieć o samej hipoterapii oraz wykorzystywaniu koni w pracy z ludźmi z różnego rodzaju zaburzeniami m.in. ADHD, autyzmem, udarem, stwardnieniem rozsianym, przy deficytach poznawczych, upośledzeniu umysłowym, problemach z uczeniem się, zaburzeniach mowy, słuchu czy widzenia, a także przy kłopotach emocjonalnych, w terapii uzależnień i w terapii stresu pourazowe.

                                                                                                                            Przegląd badań nad osobowościowymi uwarunkowaniami poczucia humoru
                                                                                                                                Małgorzata Rudzińska, Uniwersytet Łódzki
                                                                                                                                    Poczucie humoru jest, z jednej strony, jedną z bardziej docenianych i atrakcyjnych cech, a z drugiej, nadal stosunkowo mało poznaną. Nie ulega wątpliwości, że istnieją duże różnice w ocenianiu bodźców komicznych czy wytwarzaniu humoru. Spowodowane są rozmaitymi czynnikami, zaczynając od socjodemograficznych, takich jak wiek, przez poznawcze, społeczne, aż do składników temperamentu – neurotyczności czy ekstrawersji. W swoim wystąpieniu zaprezentuje przegląd najnowszych badań nad osobowościowymi uwarunkowaniami poczucia humoru. Szczególnie skupie się na wpływie czynników Wielkiej Piątki, jako tych najbardziej pierwotnych i odnoszących się do całej populacji. Przedstawię również rolę kreatywności i inteligencji w tworzeniu i odbieraniu humoru oraz zaprezentuję wyniki amerykańskich badań nad płcią psychologiczną i humorem.

    Jak rodzic może pomóc dziecku osiągnąć sukces? Rozwój funkcji wykonawczych a praktyki rodzicielskie
        Magdalena Pietrzak, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza
            Funkcje wykonawcze, będące głównym tematem wystąpienia, wykazują związek z osiągnięciami szkolnymi, zdrowiem, dobrobytem i społecznymi dochodami (Best i in., 2011, Cameron i in., 2012) – co zostało określone jako tytułowy „sukces”. Na rozwój funkcji wykonawczych – ze względu na ich lokalizację w mózgu - oddziałują wczesne doświadczenia ze środowiska, głównie praktyki rodzicielskie (Bernier i in., 2010). Z tych przesłanek wynika zadane w tytule wystąpienia pytanie. Referat prowadzić będzie do wniosków nt. aktualnego stanu badań: większość z przedstawionych dotyczy praktyk rodzicielskich w zakresie responsywnej opieki i tworzenia rusztowania. Niewiele uwagi do tej pory badacze poświęcili oddziaływaniom werbalnym, takim jak nazywaniu stanów mentalnych. Dodatkowo w zestawieniu widoczne jest rzadkie uwzględnianie ojców w badaniach. Te refleksje wskazują na lukę w badaniach, która wypełniana będzie przez projekt pracy doktoranckiej, aktualnie tworzony przez autorkę.

            Wdzięczność w relacji intymnej a poczucie bliskości i satysfakcji ze związku
                Michał Stokwisz, Uniwersytet Łódzki
                    Celem pracy było sprawdzenie relacji między wdzięcznością a bliskością interpersonalną i satysfakcją ze związku w diadzie heteroseksualnej trwającej w relacji romantycznej. Odpowiedzi na pytania badawcze poszukiwano w oparciu o założenia teoretyczne: związków wspólnotowych i związków wymiany (Clark, Mills, 1982/2012); wdzięczności rozumianej jako emocja (Gordon, Oveis, Impett, Kogan, Keltner, 2012; Gruszecka, 2011) wdzięczności rozumianej jako dyspozycja osobowości (McCullough, Emmons, Tsang, 2002). Na podstawie uzyskanych rezultatów można powiedzieć, że wdzięczność w związku romantycznym jest elementem pielęgnującym i rozwijającym relację i wiąże się z wyższą oceną związku pod względem bliskości i satysfakcji. Co więcej nie trzeba „być” wdzięcznym/wdzięczną, posiadać takiej cechy osobowości, można nauczyć się wyrażania i otrzymywania wdzięczności co pozytywnie wpłynie na istniejące relacje.

                    Wpływ ekspozycji wirtualną rzeczywistością na lęk rozumiany jako stan
                        Natalia Ambroży, Helena Bieniek, Uniwersytet Jagielloński
                            Wirtualna rzeczywistość jest nowoczesną i rozwijającą się technologią komputerową, poprzez którą kreuje się responsywne środowisko, łączące elementy rzeczywistości z fikcją, dzięki czemu znajduje swoje zastosowanie w dziedzinach praktycznych jak i naukowych. Celem przeprowadzonych badań było sprawdzenie, czy przebywanie w wirtualnym środowisku przez krótki czas (2m43s) ma wpływ na poczucie u osób badanych lęku jako stanu. Przebadano 60 studentów poprzez prezentowanie filmu za pomocą gogli Gear VR oraz smartfonu LG X cam (warunek kontrolny), po czym zmierzono ich poczucie lęku za pomocą narzędzia STAI (skala x-1). Analizę wyników przeprowadzono za pomocą testu t Studenta. Nie stwierdzono różnic pomiędzy grupami. Zostaną omówione możliwe wyjaśnienia i teoretyczne implikacje wyników badań, a także wskazane możliwe kierunki dalszych badań.

                            Spostrzeganie osób chorych na zaburzenia odżywiania
                                Karolina Kubicka, Uniwersytet Warszawski
                                    Dotychczas nie prowadzono żadnych badań, które pokazywałyby jak postrzegane przez społeczeństwo są osoby cierpiące na zaburzenia odżywiania. Badanie zostało przeprowadzone w formie kwestionariusza internetowego. W badaniu wzięło udział 90 respondentów w wieku 15-45 lat. Badanie pozwoliło odpowiedzieć na następujące pytania: kto przypisuje winę za zachorowanie na ED osobom chorym a kto środowisku; jak wygląda osoba postrzegana za chorą na zaburzenia odżywiania; w jakim stopniu osoby chore są uważane przez społeczeństwo za szczęśliwe; gdzie społeczeństwo nie chciałoby spotkać się z osobą chorą. Wyniki wskazują, że osoby które chorowały na zaburzenia odżywiania wskazują środowisko za przyczynę zachorowania; w większości tylko chudym sylwetką przypisywane jest zachorowanie na ED; osoby chore są nieszczęśliwe; respondenci nie powierzyliby osobie chorej opieki nad swoim dzieckiem i nie chcieliby aby taka osoba była ich psychologiem.

                                    Egoizm słabych – czyli o altruizmie w teorii ewolucji wielopoziomowej
                                        Karolina Biernacka, Uniwersytet Jagielloński
                                            Referat dotyczy pojęcia altruizmu, rozumianego jako relacja, w której jedna ze stron odnosi korzyści w wyniku kosztów ponoszonych dobrowolnie przez drugą stronę. Altruizm zostanie przedstawiony w świetle badań i prac teoretycznych głównie w ujęciu ewolucyjnym. Przegląd literatury rozpoczyna się od wczesnych teorii altruizmu, umiejscowionych następnie w nowszym, szerszym ujęciu - ewolucji wielopoziomowej w oparciu o teorie złożoności. Zakres prezentowanych prac obejmuje m. in. altruizm wzajemny Roberta Triversa, dobór wielopoziomowy Davida Wilsona i Elliota Sobera czy memy kulturowe Richarda Dawkinsa. Referat stanowić będzie próbę odpowiedzi na pytanie o istnienie czystego altruizmu, czyli zachowanie przynoszące korzyści innym pod nieobecność motywacji egoistycznej. W podsumowaniu referatu przedstawię propozycję unifikacji różnorodnych perspektyw odnoszących się do zjawiska altruizmu. Wykażę również, że propozycja ta może jednocześnie stanowić podstawę do wyjaśniania złożonych zjawisk obserwowanych w świecie społecznym.

                                            Plakat: Dolegliwość czy usprawiedliwienie? Postawy mężczyzn wobec kobiet mających objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego
                                                Karolina Koszałkowska, Karolina Cieślak, Karolina Kossakowska, Uniwersytet Łódzki
                                                    Wprowadzenie: Objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego utrudniają, a często nawet uniemożliwiają kobietom codzienne funkcjonowanie. Czynnikiem, który może wspierać je w radzeniu sobie z dolegliwościami jest akceptująca i wspierająca postawa ze strony otoczenia, szczególnie ze strony osób znaczących, w tym partnera. Celem prezentowanych badań było poznanie ogólnej postawy mężczyzn wobec zjawiska występowania zespołu napięcia przedmiesiączkowego u kobiet oraz próba określenia, jakie objawy tego syndromu są najczęściej spostrzegane przez mężczyzn i które z nich dotykają ich w sposób najbardziej negatywny. Wyniki przeprowadzonego badania każą przypuszczać, iż mężczyźni rozumieją naturę zespołu napięcia przedmiesiączkowego i deklarują gotowość do udzielania kobiecie wsparcia. Wyniki mają charakter wstępny.

                                                    Co nas bawi? Różnice w odbieraniu bodźców komicznych w kontekście wieku i płci psychologicznej
                                                        Małgorzata Rudzińska, Uniwersytet Łódzki
                                                            Tematyka poczucia humoru jest tematyką rzadko eksplorowaną w psychologii. W badaniach do pracy magisterskiej zajęto się tematem wpływu płci psychologicznej oraz wieku na odbierane poczucie humoru Dodatkowo, osoby z różnych grup wiekowych oraz różnych typów płci psychologicznej klasyfikują różne rodzaje żartów jako mniej lub bardziej śmieszne czy błyskotliwe. Badania pokazały, że istnieją wyraźne odrębności w tym, co ludzie w różnym wieku i z różnymi typami płci psychologicznej oceniają jako śmieszne. Może to wynikać zarówno z cech osobowości (otwartość na doświadczenia, kreatywność) jak i z dysproporcji poznawczych (pamięcią czy uwagą).

                                                            The molecular basis of the suicidal behavior: The role of Nrf2/Keap1 signaling pathway in the neuroinflammation and apoptosis regulation in the frontal cortex of suicide victims
                                                                P.Pańczyszyn-Trzewik, P. Misztak, G.Nowak, M. Sowa-Kućma , Instytut Farmakologii Polskiej Akademii Nauk
                                                                    There is evidence for an association between suicidal behavior and depressive disorders. Increasing number of studies suggest that the molecular cross-talk between nuclear factor (erythroid-derived)-like 2 (Nrf2) and nuclear factor κB (NFκB) may be crucial in pathophysiology of suicidal-related disorders. The synergism between NFκB p65 and Nrf2 also have been shown. Moreover, Nrf2/Keap1/NF-κB pathway can regulate the apoptotic response. The aim of this study was to investigate the Nrf2, Keap1, NFκB (p65) and Bax protein levels in the brain of suicide victims.Obtained results indicate that Nrf2/Keap1 signaling pathway is potentially involved in the regulation of neuroinflammation and apoptosis, which are important in neurobiology of suicidal-relative disorders. This study was supported in part by grant UMO-2016/23/N/NZ4/01337.

                                                                    Narcyzm i inteligencja emocjonalna u osób uzależnionych od substancji psychoaktywnych
                                                                        Anna Kasprzak, Ewelina Matuła, Magdalena Szklarska, Uniwersytet Kazimierza Wielkiego
                                                                            W wystąpieniu prezentowane będą wyniki badań własnych dotyczących problematyki narcyzmu i inteligencji emocjonalnej w grupie osób uzależnionych od substancji psychoaktywnych. Celem przeprowadzonych badań było sprawdzenie, czy istnieją istotne statystycznie różnice pomiędzy osobami uzależnionymi od substancji psychoaktywnych i nieuzależnionymi w zakresie narcyzmu oraz inteligencji emocjonalnej. Ponadto, weryfikacji poddano hipotezę, czy długość uzależnienia wiąże się w jakikolwiek sposób z cechami narcystycznymi oraz z inteligencją emocjonalną osób uzależnionych. Analiza wyników pokazała, że osoby uzależnione uzyskały istotnie statystycznie niższe wyniki w zakresie inteligencji emocjonalnej od osób nieuzależnionych, różnią się także poziomem narcyzmu ukrytego. W przypadku narcyzmu jawnego nie odnotowano różnic istotnych statystycznie. Wykazano, że narcyzm, zarówno jawny, jak i ukryty, koreluje ujemnie z inteligencją emocjonalną, natomiast długość uzależnienia nie koreluje w sposób istotny statystycznie ani z narcyzmem, ani z inteligencją emocjonalną. W wystąpieniu dokonana zostanie próba interpretacji uzyskanych wyników badań.

                                                                            Temperament afektywny a zadowolenie z życia pacjentów chorujących na cukrzycę I i II typu, doniesienia wstępne
                                                                                Aleksandra Mrowicka, Marta Szafran, Uniwersytet Łódzki
                                                                                    Prowadzone przez nas badanie dotyczy subiektywnie ocenianego zadowolenia z życia pacjentów chorujących na cukrzycę typu I i II. Zależy nam zarówno na poznaniu ogólnej oceny, jak i stanowiska badanych wobec konkretnych obszarów, tj. zdrowia, pracy i zawodu, sytuacji finansowej, czasu wolnego, kontaktu z własnymi dziećmi, własnej osoby, przyjaciół, krewnych i znajomych, mieszkania, małżeństwa lub związku partnerskiego oraz seksualności. Naszym celem było także sprawdzenie czy i, jeśli tak, to jakie, korelacje mogą wystąpić między badanym zjawiskiem a temperamentami afektywnymi tychże pacjentów. Podczas wystąpienia zaprezentujemy wstępne wyniki badań przeprowadzonych na stosunkowo niewielkiej grupie osób badanych (N=15). Problem zadowolenia z życia wśród tej grupy pacjentów może być istotny podczas projektowania oddziaływań terapeutycznych.

                                                                                    Ocena zależności między wybranymi parametrami polisomnograficznymi a funkcjami poznawczymi wśród pacjentów z obturacyjnym bezdechem sennym, doniesienia wstępne
                                                                                        Łukasz Mokros, Uniwersytet Medyczny w Łodzi
                                                                                            Obturacyjny bezdech senny (OBS) definiuje się jako występowanie w trakcie snu epizodów braku oddychania lub spłyconego oddechu. Przypuszcza się, że może przyczyniać się do pogorszenia funkcji poznawczych ze względu na fragmentaryzację snu i niedotlenienie ośrodkowego układu nerwowego. Celem pracy była ocena związku między zaburzeniami funkcji poznawczych a parametrami wskazującymi na stopień ciężkości OBS. Wyniki niniejszej pracy pozwalają przypuszczać, że stopień ciężkości bezdechu sennego może być związany z pogorszeniem funkcji poznawczych z zakresu fluencji słownej i języka. Wymagane są dalsze badania na większych grupach pacjentów.

                                                                                            Wpływ leczenia wspomagającego za pomocą NLPZ na skuteczność farmakoterapii objawów depresji
                                                                                                Magdalena Jurek, Konrad Popenda, Uniwersytet, Medyczny w Łodzi
                                                                                                    Depresja jest ważnym klinicznie i ekonomicznie problemem na całym świecie. Do chwili obecnej powstało wiele teorii starających się wytłumaczyć jej pojawienie się. Coraz większą popularność zdobywa tzw. teoria zapalna. Przemawia za nią m.in.: wzrost stężenia cytokin prozapalnych, białek ostrej fazy, czy enzymów, np. cyklooksygenaza 2 u pacjentów z depresją. Celem pracy jest porównanie skuteczności leczenia objawów depresji u osób przyjmujących leki przeciwdepresyjne w skojarzeniu z NLPZ oraz bez NLPZ. Badanie wykazało większą skuteczność leczenia depresji przy użyciu leku przeciwdepresyjnego w skojarzeniu z lekiem przeciwzapalnym, bardziej zauważalną w grupie męskiej. Szczególnie obiecujące wydają się być wyniki leczenia z użyciem ketoprofenu. Uzyskane wyniki wskazują nowy, możliwy kierunek farmakoterapii zaburzeń depresyjnych nawracających.

                                                                                                    The association between affective temperaments and other psychological constructs as predictors of affective disorders
                                                                                                        Aleksander Kalukiewicz, Mikołaj Kopka, Uniwersytet Medyczny w Łodzi
                                                                                                            Nowadays, the association between Akiskal’s affective temperaments and affective disorders is well established. Thus far the concept of affective temperaments In the context of others psychological constructs wasn’t well investigated. The aim of the study is to assess the relationship between affective disorders and emotional intelligence, formal aspects of behavior, coping styles In stressful situations, anxiety, depression and chronotype. Effective temperaments are associated with emotional intelligence, formal aspects of behavior, coping styles In stressful situations, anxiety, depression. There was no association between affective temperaments and chronotype. Further studies are required in purpose to assess the predictors of affective disorders and its potential effects on tailoring of treatment to a psychiatric patient in order to establish personalized therapy.

                                                                                                            Memory processes – a neurobiological perspective
                                                                                                                Agata Staszelis, Uniwersytet Łódzki
                                                                                                                    Neurobiology is a crucial component of understanding human behavior and psychology, especially in the area of memory processes. In my speech, I will touch on the subject of different memory subtypes - declarative and procedural, which can be further subdivided. What is more, I will describe where the memory processes are said to be located in the brain. Mostly, the focus will be put on the hippocampal formation due to the fact that my master thesis project was encompassing the topic of one of its substructures: entorhinal cortex. Lastly, I will conclude with a compressed summary of the results from my research done at the Norwegian University of Science and Technology in Trondheim, Norway.

                                                                                                                    The development of the Lodz Dental Anxiety Questionnaire
                                                                                                                        Magdalena Wojtalik, Michał Plaskura, Angelika Wacławiak, Katarzyna Piotrowska, Damian Krauzowicz, Ewelina Szczepanik, Łukasz Mokros, Uniwersytet Łódzki
                                                                                                                            High dental fear affects dental treatment itself, increase the risk of complications after the treatment and provides to delaying or avoiding dental visiting. Because of those reasons, people who are highly anxious about undergoing dental treatment, require careful and considerate management by dental practitioners. The questionnaire is designed to evaluate the anxiety associated with a wide range of dental treatments. Based on our best knowledge we have divided all positions between four aspects of anxiety: emotional, cognitive, behavioral and physiological. Sixty-seven items have been included into pilot version, which has been delivered to the interviewees in paper and online form. The sample consisted of N=157 respondents. The outcome will let dental practitioners decide, if psychological or pharmacological premedication is needed. Constructing the Lodz Dental Anxiety Questionnaire its psychometric characteristics has been divided into stages. According to the results of the pilot study, the elaborated scale is reliable. Validity of the test needs to be proven further. Although it was possible to identify the factor of dental anxiety, which was crucial for the studies

                                                                                                                            Syndrom Gotowości Anorektycznej a strategie radzenia sobie ze stresem
                                                                                                                                Anna Czaplicka, Oliwia Mochalska, Klaudia Kwiatkowska, Celina Piasecka, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza
                                                                                                                                    Zjawisko anoreksji jest powszechnie znane w społeczeństwie. Jednakże niewiele osób wie czym jest Syndrom Gotowości Anorektycznej – zaburzenie odżywiania potencjalnie stwarzające takie samo zagrożenie dla zdrowia, jak anoreksja. W oparciu o konstrukt teoretyczny – Syndrom Gotowości Anorektycznej – wprowadzony do literatury przez B. Ziółkowską (Ziółkowska, 2001) poddano analizie związek między przejawianym zaburzeniem odżywiania, a strategiami radzenia sobie ze stresem. Celem badania było ustalenie które strategie spośród trzech stylów radzenia sobie ze stresem (styl skoncentrowany na emocjach, styl skoncentrowany na unikaniu, styl skoncentrowany na zadaniu) różnicują osoby badane oraz które strategie preferują osoby przejawiające SGA. Analiza zebranych wyników pozwoliła na potwierdzenie postawionych hipotez. Osoby przejawiające SGA różnią się od osób nie przejawiających SGA pod względem preferowanych strategii radzenia sobie ze stresem. Kobiety z zaburzeniem odżywiania istotnie częściej niż grupa kontrolna stosowały strategie należące do stylu skoncentrowanego na unikaniu: Odwracanie uwagi, Zaprzestanie działań, Zaprzeczanie oraz strategię Koncentracja na emocjach i ich wyładowanie, należącą do czynnika „emocje”. Uzyskane wyniki pozwolą na lepsze zrozumienie zjawiska zaburzeń odżywiania.

                                                                                                                                    Rozumienie zaburzenia borderline w nurtach psychoanalitycznych
                                                                                                                                        Miłosz Wujek, Uniwersytet Jagielloński
                                                                                                                                            Amerykańscy adepci psychoanalizy uznają borderline za odrębną strukturę osobowości, odchodząc tym samym od tradycyjnego freudowskiego podziału na neurotyków, psychotyków i perwersję. Z drugiej strony analitycy orientacji lacanowskiej uważają, że to nie pacjent jest „na granicy”, a analityk, który nie radzi sobie ze zrozumieniem klienta. W swoim wystąpieniu porównam deskryptywny opis obowiązujący w DSM-5 z psychoanalitycznym podejściem strukturalnym, zastanawiając się przy tym, czy można pogodzić je ze sobą w praktyce terapeutycznej. Skoncentruję się na koncepcji borderline, jak rozumiana jest przez pryzmat relacji z obiektem i psychologii ego w teorii Otto Kernberga, najbardziej wpływowego myśliciela obszaru problematyki borderline współczesnej psychoanalizy. Przedstawię też krytykę koncepcji borderline jako organizacji osobowości z perspektywy dominującego we Francji podejścia kontynuatorów myśli Jacquesa Lacana, którzy w diagnozie struktury koncentrują się na nieświadomych konfliktach, a nie łatwo obserwowalnych symptomach. Na przykładzie borderline można zaobserwować różnice pomiędzy amerykańską i francuską myślą psychoanalityczną i podejściem do pacjenta, a także poddać refleksji, czy tak fundamentalne różnice filozoficzne i metapsychologiczne umożliwiają zintegrowanie któregoś z tych podejść ze współczesną psychologią akademicką.

                                                                                                                                            Interakcja płci z płcią - zmiany w asymilacji i dyferencjacji z płcią pod wpływem kontaktu z przedstawicielem płci przeciwnej
                                                                                                                                                Klaudia Kwiatkowska, Radosław Trepanowski, Magda Chełmicka, Damian Kordyla, Dariusz Drążkowski, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza
                                                                                                                                                    Zgodnie z założeniami psychologii ewolucyjnej użytkowanie luksusowych dóbr przez mężczyzn jest kosztownym sygnałem posiadania pożądanych przez kobiety zasobów zapewniających im sukces reprodukcyjny, tj. posiadania przez mężczyzn wysokich dochodów (Miller, 2010). Dzięki symbolicznej funkcji marki produkty luksusowe komunikują otoczeniu posiadanie wysokiego statusu materialnego (Han, Nunes i Drèze, 2010). Jednak czy rzeczywiście luksusowe marki komunikują posiadanie wyłącznie wysokich dochodów czy być może komunikują także posiadanie innych cech? Do tej pory nie przeprowadzono badań różnicujących wpływ dochodów od wpływu posiadania luksusowych marek na ocenę atrakcyjności mężczyzn. Wyniki badania pokazały, że zarówno badani mężczyźni jak i kobiety oceniali, że mężczyzna z wysokim dochodem posiada w większym zakresie sprawcze cechy, jest bardziej atrakcyjny fizycznie oraz kobiety chętniej poszłyby z nim na randkę. Ponadto zdaniem osób badanych kobiety chętniej poszłyby na randkę z mężczyzną noszącym odzież luksusowych marek niż tych nieluksusowych. Wyniki badania zostaną omówione w kontekście psychologicznych różnic między wpływem dochodów a wpływem posiadania luksusowych marek na ocenę atrakcyjności mężczyzn.

                                                                                                                                                    Pomiędzy psycho(pato)logią a religijnością: przegląd badań nad religijnością osób z ASD
                                                                                                                                                        Aleksandra Witkowska, Uniwersytet Jagielloński
                                                                                                                                                            Celem niniejszej pracy jest przedstawienie empirycznych dowodów dotyczących religijności osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Przyjmując, że duchowość/religijność jest jedną z podstawowych potrzeb człowieka, dokonuję analizy wyników badań przemawiających za wierzeniami religijnymi osób z ASD, wskazując jednocześnie na niedociągnięcia badań odrzucających taką możliwość. Swój przegląd wzbogacam o te perspektywy, wyzwania i problemy na styku religii i zaburzeń widma autyzmu, które mogą zostać wysunięte na pierwszy plan, mając nadzieję na początek dialogu w tej kwestii. Dokonany przeze mnie przegląd badań pozwala stwierdzić, iż mimo coraz większego znaczenia, jakie nabiera religia oraz duchowość w psychiatrii i psychologii, wciąż brakuje zainteresowania tymi obszarami w kontekście zaburzeń ze spektrum autystycznego, traktując to, co religijne/duchowe, jako „zapomniany” wymiar ASD. Ograniczona liczba przeprowadzonych badań nie pozwala wysunąć jednoznacznych wniosków.

                                                                                                                                                            Co wpływa na ocenę męskiej atrakcyjności? - próba rozróżnienia zarobków od luksusu
                                                                                                                                                                Oliwia Mochalska, Aleksandra Skiba, Wiktoria Szkutnik, Maria Urbańska, Katarzyna Fąferek, dr Dariusz Drążkowski, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza
                                                                                                                                                                    Zgodnie z założeniami psychologii ewolucyjnej użytkowanie luksusowych dóbr przez mężczyzn jest kosztownym sygnałem posiadania pożądanych przez kobiety zasobów zapewniających im sukces reprodukcyjny, tj. posiadania przez mężczyzn wysokich dochodów (Miller, 2010). Dzięki symbolicznej funkcji marki produkty luksusowe komunikują otoczeniu posiadanie wysokiego statusu materialnego (Han, Nunes i Drèze, 2010). Jednak czy rzeczywiście luksusowe marki komunikują posiadanie wyłącznie wysokich dochodów czy być może komunikują także posiadanie innych cech? Do tej pory nie przeprowadzono badań różnicujących wpływ dochodów od wpływu posiadania luksusowych marek na ocenę atrakcyjności mężczyzn. Wyniki badania pokazały, że zarówno badani mężczyźni jak i kobiety oceniali, że mężczyzna z wysokim dochodem posiada w większym zakresie sprawcze cechy, jest bardziej atrakcyjny fizycznie oraz kobiety chętniej poszłyby z nim na randkę. Ponadto zdaniem osób badanych kobiety chętniej poszłyby na randkę z mężczyzną noszącym odzież luksusowych marek niż tych nieluksusowych. Wyniki badania zostaną omówione w kontekście psychologicznych różnic między wpływem dochodów a wpływem posiadania luksusowych marek na ocenę atrakcyjności mężczyzn.

                                                                                                                                                                    Current neurobiological models of depersonalization
                                                                                                                                                                        Radosław Sterna, Uniwersytet Jagielloński
                                                                                                                                                                            Depersonalization / derealization disorder also known as "neglected syndrome", is an underdiagnosed, undertreated and with aunderreasearched disorder. Despite the high prevalence rates in the general population (26 to 74% of people experience transitional states of depersonalization at least once in their lives, we are still facing the problem of the lack of knowledge in this field. Referring to the neural research, we only have hypotheses that try to explain the origin of this disorder. In the paper, the author presents the main models explaining the neurobiological basis of depersonalization / derealization. Penfield and Rasmussen model based on cortical stimulation, Sierra and Berrios corticolumbic disconnection hypothesis and integration of various cortical areas hypothesis presented by, Krystal et al. are all discussed in this work. As author underlines, the aim of this paper is to present current hypotheses and conclusions from research supporting these models (based on pharmacotherapy trials, clinical research and case studies). Moreover, author tries to synthesize these theories and create a new comprehensive model to explain the neurobiological origin of depersonalization. In addition, the poster is intended to provoke a discussion on deficiencies in current approaches and to establish future research directions.

                                                                                                                                                                            The most important directions in neurobiological research on the genesis and treatment of depersonalization
                                                                                                                                                                                Radosław Sterna, Uniwersytet Jagielloński
                                                                                                                                                                                    The majority of psychiatrists, psychologists and psychotherapists encounter in their work complaints from patients about the feeling of unfamiliarity of self, unreality of world reception and sense of alienation. In DSM-V the above-described sensations are named depersonalization / derealization disorder. Sierra in 2009. (1) characterized this disorder as „neglected syndrome”, which can be justified by the lack of knowledge of its genesis and treatment. Furthermore, numerous sources (2, 3) indicate that the disorder is underdiagnosed, undertreated and underresearched. The universality of this experience is high which is indicated by the data presented by Hunter et al. (4) who state that the prevalence rates of transitional states of depersonalization / derealization vary between 26 and 74% of general population. As the author underlines, such state of affairs creates the need for a response from the neuroscientists environment to provide relevant research which will further investigate the neural basis of depersonalization. This paper presents current knowledge on the neurobiological basis of depersonalization / derealization disorder and recommends the directions in which future research should be continued. Conclusions incorporated in research reports on the effect of psychoactive substances such as m-CPP, cannabinoids, synthetic cannabinoids, hallucinogens, Ecstasy, LSD, DMT, psilocybin, ketamine, enadolin and possible implications of these messages for the diagnosis of the origin of the disorder are provided. The author focuses on the role of κ- opioid receptors, serotonin and glutamic acid in the prefrontal cortex, presenting the possible outcomes of this research evidence for further investigation. In addition, data from the efficacy trials of various forms of pharmacotherapy are presented. Opioid antagonists (Naltrexon or Nalmefen), tricyclic antidepressants (Desipramine or Clomipramine), clozapine, Phenazepam or Naloxone are discussed. The work is an introduction to the neurobiological knowledge of the origins of depersonalization, as well as an invitation and encouragement to the discussion of the possible future directions of research which could result in the discovery of effective, well-studied, reliable and valid pharmacological methods for the treatment of depersonalization / derealization disorder.

                                                                                                                                                                                    Bending of time perception with affective background
                                                                                                                                                                                        Kamil Szymański, Uniwersytet SWPS we Wrocławiu
                                                                                                                                                                                            Emotion is a neuronal response for different incentives like the view of danger or a family member. Neuroscience shows that it is a multidimensional reaction and great part of researchers are focused on looking for the neuronal code of emotion and affect. Time perception is a conscious process which allow us to estimate abstract cycles. This estimation has various level of fitting the terms of social acceptable time model. Current research shows, that people with depression could have wryness of time perception. Their subjective time is slower than the objective one. My research focuses on normative model where there is linear relationship (1 second objective = 1 second subjective).A main goal of this research is to investigate the bending of time perception by exposition to affective stimuli. Rating of subjective certainty will be added. An additional analysis could answer the question about possible discrepancies between the time evaluation models compared with certainty of estimation models. The result will be interpreted in the light of the ‘Attentional narrowing hypothesis’. From evolutionary point of view, when we are in danger our perception of time is getting slower because it can help us to respond appropriately. Most interestingly, the cognitive underpinnings of this time bending phenomenon will be addressed as direct electrophysiological correlate

                                                                                                                                                                                            Perception of diabetes and schizophrenia by students of medicine, psychology and non-health related fields
                                                                                                                                                                                                Michał Plaskura, Uniwersytet Łódzki
                                                                                                                                                                                                    Perception of diabetes and schizophrenia by students of medicine, psychology and non-health related fields. I wanted to check initially whether there are differences in the perception of following diseases diabetes and schizophrenia among students of psychology (focused on psyche) and medical students (relatively focused on soma). I also decided to check students from other fields - here they are a control group, with no health and disease-oriented education. The occurrence of the mentioned differences seemed to me the influence of the course of education, which imposed a specific way of thinking. I added a few additional questions to the questionnaire (eg willingness to rent a room for a person with diabetes / schizophrenia), who could represent the approach to the sick and trying to find disturbing variables (presence in the environment of a person suffering from diabetes / schizophrenia). Preliminary results suggest that studying health-related trends is unlikely to change the perception of people with diseases. These results may be caused by the group selection- the gathered groups of students were not equally numerous and had different structure of the year of study. These studies needs further investigation.

                                                                                                                                                                                                    Kształtowanie mentalnej reprezentacji osi liczbowej za pomocą matematycznej gry komputerowej i treningu poznawczo-ruchowego
                                                                                                                                                                                                        Katarzyna Mańkowska, Uniwersytet Mikołaja Kopernika
                                                                                                                                                                                                            Mózgowe podłoże kompetencji matematycznych od lat stanowi temat licznych badań. Kolejne prace wskazują na kluczową rolę sieci czołowo-ciemieniowych. Niebagatelne znaczenie ma również kształtowanie się umysłowych reprezentacji liczb i osi liczbowej. Zaburzenia w powstawaniu tych reprezentacji skutkują deficytami w zakresie umiejętności matematycznych, znanymi szerzej pod nazwą dyskalkulii. Celem badania było przetestowanie skuteczności opracowanej przez nas komputerowej gry matematycznej „Kalkulilo” w rozwijaniu umiejętności z zakresu: szacowania liczebności, porównywania liczb prezentowanych w różnych formatach (cyfry arabskie, zbiory kropek) oraz lokalizacji pozycji liczb na osi. W badaniach wzięło udział 68 dzieci, uczniów klas 1-3 szkoły podstawowej. Zostali oni przydzieleni losowo do jednej z 4 grup: trening „Kalkulilo” na laptopie, „Kalkulilo” z wykorzystaniem sterowania kinectem, gra kontrolna oraz brak treningu. Trening trwał 5 godzin i był podzielony na 10 półgodzinnych sesji. Przed nim (pre-testy) oraz po nim (post-testy) zmierzono u dzieci, przy użyciu testu typu papier-ołówek oraz testu komputerowego, poziom podstawowych umiejętności matematycznych. Wyniki wskazują, że trening z wykorzystaniem gry wpływa przede wszystkim na kształtowanie zależności numeryczno-przestrzennych, ponieważ poprawia dokładność szacowania lokalizacji liczb na osi. Wpływ ten jest szczególnie wyraźny w przypadku treningu ruchowo-czuciowego, co potwierdza znaczenie angażowania całego ciała w nabywaniu wiedzy oraz kształtowaniu się umysłowych reprezentacji. Zastosowana w treningu gra matematyczna może być zatem wartościowym narzędziem - nie tylko edukacyjnym, ale także rehabilitacyjnym w przypadku deficytów poznawczych obecnych w dyskalkulii.

                                                                                                                                                                                                            Polska adaptacja narzędzia do badania pasji (Refined Scale Passion)
                                                                                                                                                                                                                Karolina Mudło-Głagolska, Marta Lewandowska, Uniwersytet Kazimierza Wielkiego
                                                                                                                                                                                                                    W ostatnich latach prowadzi się coraz więcej badań psychologicznych, skupiających się na zrozumieniu tego, co ludzkie życie czyni bardziej satysfakcjonującym. Liczne koncepcje uznano za użyteczne w znalezieniu odpowiedzi na pytanie, co czyni życie lepszym. 10 lat badań wykazało, że przykładem takiego konstruktu jest pasja (Vallerand i in., 2003). Tematem wystąpienia jest opis procedury adaptacji narzędzia do badania pasji (Scale Passion, Vallerand i in. 2003, Marsh 2013) do warunków polskich oraz analiza jego psychometrycznych własności. Skala mierzy poziom pasji harmonijnej i obsesyjnej. Polską wersję Skali Pasji poddano psychometrycznej weryfikacji w badaniach z udziałem 508 respondentów. Analiza konfirmacyjna (CFA) potwierdziła strukturę skali zgodną z założeniami teoretycznymi. Korelacje z pozytywnym i negatywnym afektem, i sprężystością psychiczną potwierdzają trafność zbieżną i różnicową skali. Oszacowano rzetelność i trafność teoretyczną kwestionariusza oraz moc dyskryminacyjną pozycji. Współczynnik alfa Cronbacha dla pasji harmonijnej i obsesyjnej wskazuje na zadowalającą zgodność wewnętrzną kwestionariusza. Na podstawie wartości korelacji pozycji z wynikiem podskal wnioskować można o ich wysokiej jednorodności.

                                                                                                                                                                                                                    O wybranych narzędziach Wiedeńskiej Baterii Testów i ich polskiej normalizacji
                                                                                                                                                                                                                        Radosław Trepanowski, Joanna Urbańska, Kinga Taflińska, Amelia Kłunejko, Marta Sakowicz, Urszula Skorodziło, Aleksandra Frydrysiak, Klaudia Komar, Agata Podlasińska, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza
                                                                                                                                                                                                                            Wiedeńska Bateria Testów(WST) jest jedną z bardziej znanych i rozpowszechnionych baterii testowych stosowanych do badań m.in. kierowców i pilotów, której jednak większa część narzędzi nie posiada polskiej normalizacji. W ramach projektu prowadzonego w Laboratorium Badania Rozumowań (Instytut Psychologii UAM) we współpracy z Schuhfried GmbH Koło PiANP przeprowadza normalizację wybranych narzędzi WST. Zgodnie z decyzją Schuhfried GmbH normalizacji poddano następujące testy: RT/S7 (Reaction Test), 2D/S1 (Visualization), AHA/S1 (Atitudes to Work), AMT/S4 (Adaptive Matrices Test), CORSI/S1 (Corsi Block-Tapping-Test), STROOP/S7 ( Stroop Interference Test), ZBA/S3 (Time/Movement Anticipation),RT/S3 (Reaction Test), SIGNAL/S1 (Signal Detection), 3D/S1 (Spatial Orientation), COG/S1 (Cognitrone), DT/S1 (Deterimnation Test), 2HAND/S4 (Two-Hand Coordination), SIMKAP/S2 (Simultaneous Capacity/Multi-Tasking), CORSI/S1 (Corsi Block-Tapping-Test), LVT/S3 (Visual Pursuit Test). Projekt jest realizowany od października 2016 roku do grudnia 2017 roku. W ramach projektu badana jest odpowiednia próba (polska normalizacja) 350 osób, która odpowiednio odzwierciedla rozkład wieku i wykształcenia w populacji polskiej.

                                                                                                                                                                                                                            Depresja jako czynnik ryzyka rozwoju schorzeń sercowo-naczyniowych
                                                                                                                                                                                                                                Patrycja Gierszon, Izabela Morawska, Uniwersytet Medyczny w Lublinie
                                                                                                                                                                                                                                    Choć istnieje wiele dowodów wskazujących na współwystępowanie chorób układu sercowo-naczyniowego i depresji, dokładne mechanizmy odpowiedzialne za to, nie są jeszcze dobrze poznane. Celem pracy jest analiza literatury, dotyczącej depresji jako czynnika zwiększającego ryzyko chorób krążeniowo-naczyniowych. Metaanalizy wskazują, że u osób z depresją wystąpienie incydentów choroby serca jest większe aż 1,6 razy, niż u osób zdrowych, a ryzyko udaru zwiększa się aż dwukrotnie. Aspekty psychologiczne są traktowane jako równie znaczące i niezależne czynniki rozwoju choroby wieńcowej, jak nadciśnienie, palenie papierosów, czy cukrzyca. Do potencjalnych mechanizmów z tym związanych zalicza się kardiotoksyczność leków antydepresyjnych, zwiększenie aktywacji płytek, mechanizmy zapalne oraz nadmierną aktywację osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. Istotne jest, że w badaniach wykazano, że u pacjentów, u których współistnieje kilka czynników ryzyka, wzrost prawdopodobieństwa zachorowania nie jest ich sumą, a zwielokrotnieniem. Powyższe postrzeżenia jednoznacznie sugerują, że istnieje potrzeba interdyscyplinarnego podejścia do tematu w celu wczesnego wykrycia i leczenia depresji oraz redukcji ryzyka chorób sercowo-naczyniowych.

                                                                                                                                                                                                                                    Implikacje antykoncepcji hormonalnej w obszarze zdrowia psychicznego kobiet
                                                                                                                                                                                                                                        Julita Poleszak, mgr Patrycja Gierszon, Iza Morawska, dr n. o zdr. Joanna Milanowska, Uniwersytet Medyczny w Lublinie
                                                                                                                                                                                                                                            Celem pracy jest przegląd aktualnej wiedzy na temat wpływu doustnej antykoncepcji hormonalnej na stan psychiczny i behawioralny kobiet. Dostępnych jest wiele badań świadczących o podwyższonych wskaźnikach depresji oraz o zaburzeniach seksualnych wśród kobiet stosujących antykoncepcję doustną. Należą one do częstych przyczyn zaprzestania stosowania tej metody. Część prac sugeruje, że środki antykoncepcyjne mogą mieć negatywne konsekwencje dla zadowolenia z relacji, a także mogą być przyczyną zmiany partnera. Zwrócono również uwagę na możliwość występowania zwiększonego nasilenia cech osobowości borderline oraz zaburzeń lękowych i psychoz. Warto zauważyć, że wiele kobiet stosujących antykoncepcje hormonalną nie odczuwa zmian nastroju i libido, a część może odnosić korzyści w wyniku mniejszego nasilenia negatywnych efektów menstruacji oraz zmniejszenia lęku przed niechcianą ciążą. Badacze tego zagadnienia nie doszli jednak jeszcze do konsensusu odnośnie mechanizmów odpowiedzialnych za wpływ doustnych środków antykoncepcyjnych na nastrój. Spostrzeżenia te sugerują, że istnieje potrzeba dalszych badań, aby w pełni określić profil kliniczny doustnych środków antykoncepcyjnych zwracając szczególną uwagę na sferę psychiczną stosujących je kobiet.

                                                                                                                                                                                                                                            Obraz rodziców a funkcjonowanie somatyczne i psychiczne dziewcząt w wieku licealnym
                                                                                                                                                                                                                                                Małgorzata Pięta, Uniwersytet Warszawski
                                                                                                                                                                                                                                                    W literaturze podkreślane jest znaczenie adolescencji jako procesu, który koresponduje ze zjawiskami zachodzącymi u dziecka w pierwszych fazach życia. Na podstawie prac z obszaru psychosomatyki, oraz badań dotyczących teorii przywiązania, m.in. emocjonalnego odwrócenia ról w rodzinie, zbadany został związek między postrzeganiem więzi z rodzicami, obrazem zdolności rodzica do odpowiadania na potrzeby dziecka a rozwojem u adolescentów problemów somatycznych i afektywnych. Czynniki psychiczne, takie jak jakość relacji z opiekunami, wydają się być związane z powstawaniem zaburzeń somatycznych oraz afektywnych u młodzieży. Szczególną rolę zdaje się pełnić emocjonalne odwrócenie ról – sytuacja gdy dzieci opiekują się swoimi rodzicami. Rola opiekunów wydaje się także ważna w procesie kształtowania się tożsamości u młodych osób. Rezultaty uzyskane w pracy wykazują zasadność prowadzenia badań dotyczących roli czynników psychicznych w etiologii zaburzeń somatycznych oraz dostarczają danych, które mogą być znaczące w planowaniu pomocy psychologicznej dla młodzieży.

o

Więcej informacji wkrótce

o Nas